سالها بعد که چشمان تو عاشق می شوند.....

افسوس که قصه ی مادر بزرگ درست بود.......

همیشه یکی بود یکی نبود........

قرار نبود چشمهایمان از ابری بودن حرفهای دیگری خیس شود!

قرار نبود بهار دلمان در سردی دستانمان بپوسد و به خزان تبدیل شود!

قرارمان این بود که........بی قرار  بی قرار هم باشیم و بس......!!!!!!