من خسته نخواهم شد . افسرده نخواهم شد.

    فریاد زنم فریاد:        این گونه خزانم را در عشق نهان کردم.

    من درد جدا بودن بر گور عیان کرد.

    افسوس نخواهم خورد. افسانه نمی بافم

    بر شانه هر بادی کاشانه نمی سازم.

    امروز چنان دیروز                  افسوس نخواهم خورد

    من یاد گرفتم عشق                   بیگانه نمی داند

   لیکن به دل شادم            سر مشق کنم امروز

                    دنیای خودم گرم است

                       من دوست نمی خواهم

به راهه که از یادش رفتی.