چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت انقدر غمگین است؟چرا لبخندهایت انقدر بی رنگ است؟اما افسوس........هیچ کس نبود.......همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره......اری با تو هستم با تویی که از کنارم گذشتی........وحتی یک بار هم نپرسیدی چرا چشم هایت همیشه بارانی است؟